Jouw ervaring mag er zijn.
Je begon misschien aan Als het thuis niet veilig is omdat je meer wilde begrijpen over kinderen die opgroeien in een onveilige situatie.
Een zin bleef hangen. Een herinnering kwam terug. Een gevoel waarvan je dacht dat je het allang achter je had gelaten. Of ineens dacht je: “Dit ging vroeger bij ons thuis ook zo.”
Misschien was er thuis veel ruzie. Misschien was er geweld. Misschien was er verwaarlozing. Misschien was er verslaving, controle of angst. Misschien was er vooral veel stilte.
Of misschien kun je nog steeds moeilijk onder woorden brengen wat er precies is gebeurd. Wat er ook gebeurde: jouw ervaring mag er zijn.
Je hoeft er niet alleen mee te blijven.
Veel mensen leren al jong om door te gaan. Niet zeuren. Niet praten. Sterk zijn. Het verleden laten rusten.
En soms lukt dat jarenlang. Tot een boek, een gesprek, een geur, een herinnering of een verhaal ineens iets openbreekt.
Als dat gebeurt, kan dat verwarrend zijn. Misschien voel je verdriet. Boosheid. Schaamte. Opluchting. Verdoving. Herkenning. Of helemaal niets.
Er is geen goede of verkeerde manier om hierop te reageren.
Wil je iets delen?
Misschien heb je behoefte om jouw verhaal te vertellen. Niet omdat je daarmee alles hoeft op te lossen. Maar omdat het soms helpt om woorden te geven aan wat er is gebeurd.
Hier op deze plek willen we ruimte maken voor verhalen van mensen die zelf geen veilig thuis hebben gekend.
Je kunt delen wat jij wilt delen. Je hoeft je verhaal niet mooi te maken. Je hoeft niet alle details te vertellen. Je hoeft niets te delen waar je niet aan toe bent.
Jij bepaalt wat je deelt, hoeveel je deelt en wanneer.
Mijn verhaal delen